تاریخچه ای از تحلیل ماتریسی سازه ها
نیاز به تحلیل دقیق سازه پیچیده هواپیما و اختراع کامپیوتر، انگیزه های قوی برای به وجود آمدن یک تحول بزرگ در زمینه علم تحلیل سازه ها بودند. در دهه 1940 تا 1950 مهندسین سازه ها در مقابل تحلیل دو سیستم با درجه نامعینی بسیار بالا قرار داشتند ؛ هواپیماهای بال به عقب ( Swept wing ) و هواپیماهای بال دلتا ( Delta wing ) .
معادلات حاکم برای تحلیل چنین سیستمها و سیستمهای مشابه، منجر به حل معادلات همزمان با درجه بسیار بزرگ می شد . روشهای ریاضی حل عددی اینگونه معادلات هرچندکه شناخته شده بودند ، لیکن حجم زیاد محاسبات و دقت مورد نیاز برای آنها، مشکل اصلی بود. با ساخته شدن اولین کامپیوتر لامپی در سال 1946 و تکمیل و عمومی شدن آن با ساخته شدن ترانزیستور در سال 1947 و تراشه های سیلیکون در سال 1959 ، ابزار بسیار سودمندی در اختیار مهندسین سازه قرار گرفت. حل معادلات همزمان بسیار بزرگ هرچند که بسیار پرکار است، لیکن مجموعه ای از تکرار عملیات سازمان یافته می باشد. با توجه به قدرت و سرعت کامپیوتر برای انجام عملیات تکراری، این ایده به وجود آمد که روشهای کلاسیک تحلیل سازه ها، تبدیل به یکسری عملیات سازمان یافته گردد، به طوری که بتوان انجام آنها را به عهده کامپیوتر گذاشت. با این ایده، علم تحلیل سازه ها دچار تحول عظیمی بین سالهای 1940 تا 1960 شد. علم تحلیل ماتریسی سازه ها در گام اول شامل سازه های قاب بندی شده متشکل از اعضای محوری و یا خمشی بود، لیکن در دهه 1950 این مفاهیم به محیط های پیوسته تعمیم داده شده که نتیجۀ آن روش اجزای محدود بود.
ادامه مطلب
تبلیغات



